Artrose hond: symptomen herkennen en je hond ondersteunen

artrose hond

Artrose hond is een veelgebruikte zoekterm wanneer eigenaren merken dat hun hond stijver wordt, moeilijker opstaat of minder graag beweegt. Artrose bij honden ontstaat meestal geleidelijk. Daardoor worden de eerste veranderingen soms gezien als normale ouderdom, terwijl er meer aan de hand kan zijn.

Misschien merk je dat je hond na het slapen moeilijker overeind komt. Of dat wandelen langzamer gaat, de trap minder aantrekkelijk wordt en in de auto springen ineens moeite kost.

Dit hoeft niet automatisch te betekenen dat je hond artrose heeft. Maar veranderingen in bewegen zijn wel een goede reden om beter te kijken naar wat er aan de hand is.

In dit artikel lees je wat artrose bij honden is, welke signalen je kunt herkennen en welke mogelijkheden er zijn om een hond met artrose te ondersteunen.

Wat is artrose bij een hond?

Artrose is een chronische aandoening van een gewricht waarbij niet alleen het kraakbeen, maar ook andere structuren in en rond het gewricht veranderen.

Hierdoor kan een gewricht minder soepel gaan bewegen en kunnen pijn, stijfheid en een verminderde bewegingsvrijheid ontstaan.

Artrose kan onder andere voorkomen in:

  • heupen;
  • knieën;
  • ellebogen;
  • schouders;
  • rug en wervelkolom;
  • andere gewrichten.

De klachten verschillen sterk per hond. De ene hond laat duidelijk zien dat bewegen moeilijker wordt, terwijl een andere hond zijn gedrag slechts langzaam verandert.

Artrose hond: welke symptomen kun je herkennen?

Bij een artrose hond zijn het vaak niet de grote veranderingen die als eerste opvallen. Let juist op kleine veranderingen in het dagelijks gedrag.

Veelvoorkomende signalen zijn bijvoorbeeld moeilijker opstaan na rust, stijf lopen, langzamer wandelen, minder willen spelen, moeite met traplopen en niet meer gemakkelijk in de auto of op de bank springen.

Sommige honden gaan tijdens een wandeling steeds vaker achter hun eigenaar lopen. Andere honden willen wel mee, maar lijken minder enthousiast of willen eerder terug naar huis.

Ook kan een hond anders gaan liggen of regelmatig van houding veranderen omdat een comfortabele positie moeilijker te vinden is.

Vooral stijf na het slapen

Een opvallend verschijnsel bij gewrichtsproblemen is startstijfheid.

De hond staat na een periode van rust moeizaam op en loopt de eerste minuten stijf. Nadat hij even heeft bewogen, lijkt het beter te gaan.

Dat kan ertoe leiden dat een eigenaar denkt dat het wel meevalt. Toch is juist deze terugkerende stijfheid iets om serieus te nemen.

Is stijfheid altijd artrose?

Nee.

Een stijve hond heeft niet automatisch artrose. Problemen met spieren, pezen, banden, de rug of het zenuwstelsel kunnen eveneens invloed hebben op het bewegen.

Ook een blessure of andere aandoening kan een rol spelen.

Daarom is het belangrijk om bij nieuwe, duidelijke of toenemende klachten een dierenarts te raadplegen. Zeker wanneer een hond pijn lijkt te hebben, plotseling kreupel loopt of niet meer normaal wil bewegen.

Een goede diagnose is het uitgangspunt voor passende ondersteuning.

Waarom komt artrose vaker voor bij oudere honden?

Artrose wordt vaker gezien naarmate honden ouder worden, maar ouderdom is niet de enige factor.

Ook eerdere blessures, gewrichtsafwijkingen, overgewicht, langdurige overbelasting en bepaalde erfelijke aandoeningen kunnen een rol spelen.

Daarom kan artrose ook bij jongere honden voorkomen.

Bij een oudere hond is het bovendien gemakkelijk om veranderingen te accepteren als: hij wordt gewoon oud.

Maar ouder worden betekent niet automatisch dat een hond voortdurend stijf of pijnlijk hoort te zijn.

Heb je een senior hond en merk je vooral veranderingen door het ouder worden? Lees dan ook ons artikel over een oude hond die stijver wordt.
[Plaats hier je interne link naar artikel 1.]

Wat kun je doen bij een hond met artrose?

De ondersteuning van een hond met artrose bestaat meestal niet uit één maatregel.

Afhankelijk van de ernst en oorzaak kan een dierenarts bijvoorbeeld adviseren over pijnbestrijding, gewichtsbeheersing, aangepaste beweging, fysiotherapie of andere vormen van ondersteuning.

Ook thuis kun je naar de leefomgeving kijken.

Een gladde vloer kan voor een stijve hond bijvoorbeeld vervelend zijn. Antislipmatten kunnen meer grip geven. Een comfortabele rustplaats en het vermijden van onnodig springen kunnen eveneens helpen.

Bij overgewicht kan gewichtsvermindering belangrijk zijn, omdat extra lichaamsgewicht de gewrichten verder belast.

Beweging blijft meestal belangrijk, maar de juiste hoeveelheid en intensiteit zijn afhankelijk van de individuele hond.

Rust of juist bewegen?

Volledige rust is bij chronische gewrichtsproblemen meestal niet het uitgangspunt, tenzij een dierenarts daar vanwege een specifieke situatie voor kiest.

Regelmatige, gecontroleerde beweging kan helpen om spieren actief te houden.

Daarbij kan een aantal kortere wandelingen prettiger zijn dan één zeer lange wandeling.

Let vooral op de reactie van je hond. Wanneer hij na een activiteit duidelijk stijver wordt of lang moet herstellen, kan de belasting te hoog zijn geweest.

Het doel is niet om zoveel mogelijk te bewegen, maar om beweging zo goed mogelijk af te stemmen op wat de hond aankan.

Welke aanvullende ondersteuning is mogelijk?

Naast reguliere diergeneeskundige behandeling bestaan er aanvullende mogelijkheden die binnen een behandel- of herstelplan kunnen worden ingezet.

Denk bijvoorbeeld aan dierfysiotherapie en andere ondersteunende behandeltechnieken.

Bij Dierherstel werken we met PEMF (Pulsed Electromagnetic Field) als aanvullende vorm van ondersteuning.

PEMF maakt gebruik van pulserende elektromagnetische velden. Het is geen vervanging voor een diagnose of behandeling door een dierenarts.

Voor ons is dat onderscheid belangrijk: eerst moet duidelijk zijn wat er met een hond aan de hand is. Daarna kan worden gekeken welke aanvullende ondersteuning passend kan zijn.

PEMF bij een hond met artrose

Voor een eigenaar die zoekt op artrose hond is PEMF waarschijnlijk niet het eerste waar hij of zij aan denkt. Veel mensen kennen de techniek simpelweg nog niet.

Daarom zien wij PEMF niet als een alternatief voor de dierenarts, medicatie of fysiotherapie.

Het kan juist worden bekeken als een mogelijke aanvulling binnen een breder plan voor beweging, comfort en herstel.

Een praktisch voordeel is dat PEMF, afhankelijk van het gebruikte systeem en het behandeladvies, ook thuis kan worden toegepast. Hierdoor kan ondersteuning onderdeel worden van de dagelijkse routine van de hond.

Bij Dierherstel kijken we daarbij naar het individuele dier, de klachten, eventuele behandeling door dierenarts of dierfysiotherapeut en het doel van de eigenaar.

Kijk vooral naar veranderingen bij jouw hond

Jij ziet je hond iedere dag.

Daardoor merk je vaak eerder dan iemand anders dat er iets verandert.

Let bijvoorbeeld op hoe gemakkelijk je hond ’s morgens opstaat, hoe hij de eerste meters loopt, of hij nog graag meegaat wandelen, hoe gemakkelijk hij gaat liggen en of hij nog dezelfde dingen doet als enkele maanden geleden.

Het kan nuttig zijn om deze veranderingen bij te houden.

Maak bijvoorbeeld iedere twee weken een kort filmpje waarop je hond vanuit zijn mand opstaat en wegloopt. Dat geeft soms een duidelijker beeld van veranderingen dan alleen je herinnering.

Wanneer naar de dierenarts?

Laat je hond beoordelen wanneer stijfheid regelmatig terugkomt, duidelijk erger wordt of wanneer je vermoedt dat je hond pijn heeft.

Neem zeker contact op met een dierenarts bij plotselinge kreupelheid, duidelijke pijn, zwelling, niet willen belasten van een poot of een plotseling sterke verandering in gedrag of beweging.

Een dierenarts kan onderzoeken of artrose daadwerkelijk de oorzaak is en bespreken welke behandeling geschikt is.

Meer algemene informatie over artrose bij honden is bijvoorbeeld te vinden via het Landelijk InformatieCentrum Gezelschapsdieren (LICG). Gebruik deze informatie nooit als vervanging voor individueel veterinair advies.

Artrose hond: ondersteuning begint met goed kijken

Een artrose hond hoeft niet van de ene op de andere dag duidelijk kreupel te worden. Vaak begint het veel subtieler: iets moeilijker opstaan, minder enthousiast wandelen, niet meer springen of na rust een paar minuten stijf lopen.

Juist die kleine veranderingen zijn waardevol.

Hoe eerder je merkt dat bewegen verandert, hoe eerder je kunt laten onderzoeken wat er speelt en kunt kijken welke behandeling en ondersteuning bij jouw hond passen.

Dierherstel richt zich daarbij op aanvullende ondersteuning van honden, katten en paarden. PEMF kan onderdeel zijn van zo’n aanpak, maar vervangt nooit de diagnose, behandeling of begeleiding door een dierenarts.

Scroll naar boven